Studiecentrum Radboudumc

Het Studiecentrum van het Radboudumc in Nijmegen wordt vernieuwd tot een gezonde, duurzame en inspirerende plek voor leren, ontmoeten en ontwikkelen. Het complex bestaat uit zes gebouwen met monumentale waarde en vervult een belangrijke positie op de campus, waar onderwijs, onderzoek en zorg samenkomen. De renovatie richt zich op het verduurzamen van het gebouw en het creëren van een optimale, gezonde, inspirerende, veilige omgeving voor studenten om te studeren en elkaar te ontmoeten; gepland en toevallig. Juist voor het Radboudumc is deze toevallige ontmoeting, een basis conditie voor innovatie, van groot belang.

Studenten, docenten, onderzoekers, museumbezoekers en oud-medewerkers gebruiken het studiecentrum op uiteenlopende manieren. Van geconcentreerd studeren en praktijkonderwijs tot ontmoeting, bijscholing en reflectie. Het gebouw moet daarom ruimte bieden aan verschillende activiteiten, sferen en momenten van de dag. Flexibiliteit vormt daarbij een belangrijke basis. Ruimtes kunnen eenvoudig worden aangepast, gecombineerd en opnieuw ingericht, zodat het gebouw langdurig mee kan bewegen met zijn gebruikers.

Na een selectieproces is gekozen voor het ontwerpteam van Kraaijvanger Architects, Aronsohn, Peutz en Nelissen. Wij werken nauw samen met de verschillende gebruikers om voor hen een toekomstbestendig gebouw te ontwerpen dat optimaal aan hun behoeften voldoet. Ondertussen is het voorontwerp opgeleverd.

Een thuishaven voor onderwijs

De bestaande architectuur vormt het vertrekpunt voor de vernieuwing. De karakteristieke proporties, materialiteit en ruimtelijke harmonie van de Bossche School worden waar mogelijk hersteld en waar nodig versterkt. Zo ontstaat een studiecentrum waarin oud en nieuw vanzelfsprekend samenkomen.

In het hart van het complex ontstaat een nieuw sociaal studielandschap. Nieuwe daklichten brengen daglicht diep het gebouw in, terwijl vides en trappen de verschillende verdiepingen visueel en fysiek met elkaar verbinden. De bestaande monumentale middengang vormt de centrale as waarlangs verschillende plekken en sferen zich ontvouwen. Openingen naar de noordzijde en de buitenruimte versterken de verbinding met de omgeving.

In het ontwerp worden ontmoetingsgebieden geclusterd in dynamische en rustige zones, verbonden door de centrale as. Door het organiseren en zichtbaar maken van de vele verschillende functies ontstaat straks een gebouw waar iedereen een geschikte plek kan vinden voor elke activiteit. Rust en dynamiek krijgen ieder een eigen plek. Ontmoetingsgebieden worden afgewisseld met zones voor focus en reflectie, verbonden door een heldere structuur. Natuurlijke materialen, groen en een genuanceerd kleurenpalet zorgen voor samenhang, terwijl subtiele verschillen per zone de identiteit en het gebruik ondersteunen. Zo ontstaat een omgeving die uitnodigt tot ontmoeting en ruimte laat voor concentratie.

Waardevolle elementen uit de bestaande architectuur worden teruggebracht in hun oorspronkelijke kracht. Donkere vloeren, witgekeimde wanden en betonnen plafonds in de gangen worden hersteld en ontdaan van latere toevoegingen. Ook geïntegreerde kunstwerken en karakteristieke details blijven onderdeel van de identiteit van het gebouw.

Tegelijkertijd wordt ruimte gemaakt voor een nieuwe manier van leren en ontmoeten. Ter plaatse van het huidige museum (deze krijgt een nieuwe plek in het gebouw) ontstaat een open studieplein waarin historische elementen, zoals betonnen kolommen en houten lattenplafonds, opnieuw zichtbaar worden. Nieuwe sparingen in vloeren, wanden en daken brengen licht en creëren een driedimensionaal landschap. Nieuwe trappen en vides verbinden de verschillende niveaus en maken beweging door het gebouw zichtbaar.

De materialisering sluit aan op het bestaande karakter, met natuurlijke, tactiele materialen en een palet dat per zone subtiel verandert. Vijf karakters geven richting aan de inrichting: ontmoeting, reflectie, focus, actie en hybride. Zo ondersteunt het interieur de identiteit van het gebouw, en ook het gedrag en de activiteit die op iedere plek gewenst is.

Een Healing Environment

Als aanvulling op de kennis die ontwikkeld is in de healing environment door Radboudumc is Kraaijvanger verder gegaan om een learning environment te ontwikkelen die universele, bewezen eigenschappen heeft waar iedereen zich beter door voelt.

Het vernieuwde studiecentrum wordt een gezond, duurzaam en intelligent sociaal landschap waar iedereen zich thuis voelt. Een plek voor een optimale opleiding, een museum en een gedenkruimte voor nabestaanden. Onze uitgebreide expertise in het ontwerpen van gezonde gebouwen, zowel fysiek, neurologisch, psychologisch als sociaal sluit heel goed aan op de ambities van Radboudumc op het gebied van de Healing Environment. Hiervoor is samen gewerkt met een omgevingspsycholoog. Kraaijvanger heeft hiervoor een aanpak ontwikkeld waarbij op verschillende schalen in het gebouw natuurlijke verbinding, sociale verbinding en persoonlijke invloed wordt gefaciliteerd.

Het ontwerpteam gebruikt hierbij (recent) onderzoek gebaseerdekennis om een optimale plek voor de eindgebruikers te realiseren Het is straks een plek waar je je thuis, geïnspireerd en veilig voelt, je kunt ontwikkelen, ideeën kunt delen, vriendschappen kunt beginnen of verliefd kunt worden. Een plek om je ervaringen als student te delen en te verwerken. Een plek waar je later in je carrière naar terugkeert om je kennis te vernieuwen of om les te geven, maar ook waar je verloren dierbaren kunt eren. Bijna alle levensfasen zijn vertegenwoordigd in dit gebouw.